Dag 14

Aankomst in Tanger! We nemen een taxi naar de haven. De taxi blijkt ongeveer 15 keer zo duur geworden te zijn op 2 weken tijd. Een ritje dat normaal 1€ kost, kost er nu 15€. We worden nog steeds afgezet na 2 weken... we leren niet snel bij. Ik moet terugdenken aan de woorden van Tim "allie baba and the 40 thiefs, thats they are..." Ik verzet de gedachte vlug en we gaan gewoon ontbijten. Na het ontbijt nemen we afscheid van de italiaanse meiden. We gaan op zoek naar wat we nog kunnen doen in Tanger. Ons oog valt op de Hercules Cave. We ontmoeten een vriendelijke taxichauffeur die er ons wil heenbrengen en wat uitleg verschaft. De grot op zich stelt weinig voor. De streek daar rond is mooier. De regio waar de grotten liggen is een plek waar marrokanen, buitenlanders met geld en staatshoofden hun huisje hebben neergepoot. Het contrast met de binnenstad van Tanger is ontzettend groot. We wandelen te voet terug van de grotten naar de stad. Een tocht van een dik uur. In de binnenstad worden we weer aangeklampt door een foute gids. Tanger lijkt er vol mee te lopen. Deze is van het drugdealer soort lijkt ons. Overal toont hij ons de plekken die we al 3 keer hebben gezien, legt ons kruiden uit waar we al 5 keer de uitleg hebben van gekregen. Teneinde raad neemt hij ons mee op de koffie. Koffie is niets zonder cake verteld hij ons. Hij neemt Jan mee om cake te kopen, komt terug haalt zijn gebid uit en eet onze cake in een paar happen helemaal op. Daarna gaat hij wat Hasjpijp rook en verteld dan terloops even dat hij op weg was om babymelk te kopen voor zijn tweeling. De melk kost 82,30 Dirham. Het feit dat er enkel munten bestaan van 0,50 Dirham lijkt de man over het hoofd te hebben gezien. Uiteindelijk raken we na veel gezaag van die vent af. Tanger blijft na 2 weken Marokko de minst aangename stad van het land te zijn.
Als het avond wordt gaan we eten in een touristentent waar we de eerste dag eens zijn binnengegaan met zo'n gids. Het feit dat we daar aankwamen zonder gids was een beetje verwarrend voor die mannen. Het eten was wel ok. We hadden gewoon geen zin om veel te gaan zoeken.
De avond valt en we gaan nog een biertje drinken. Nog een laatste spel kolonisten om te kijken wie de alltime winner wordt. Jan gaat met de eer lopen en bij deze nemen we afscheid van het land. Slapen doen we in het hotelletje waar we de eerste nacht sliepen. Ondertussen werkt het licht weer. Morgen nemen we het vliegtuig in Tanger, en vliegen we terug naar België. Het was één van de leukste reizen uit mijn leven en ik ga de Marokkanen erg missen.

Dag 13

We worden voor dag en douw wakker en strompelen naar de wagen. We zijn allen doodmoe. Voor we vetrekken krijgen we nog een fles champagne in onze handen gedrukt. Ze kunnen die niet meenemen in het vliegtuig dus is ze voor ons. Ik kan gelukkig nog wat slapen in de wagen. Rond 9:00 zijn we weer in Marrakesh. We nemen afscheid van de aussies en gaan de stad intrekken. Deze nacht nemen we weer de nachttrein naar Tanger. We zijn allebei moe en weten eigenlijk niet echt meer wat gedaan. We laten ons in elk geval voor de laatste keer scheren en besluiten daarna naar de film te gaan. Het duurste ticket kost de volle 2,5€ dus nemen we die. De film van de dag: "Resident Evil Apocalyps". Een hilarische slechte horrorprent met Milla Jovovitch in de hoofdrol. Mensen zitten naar hartelust te roken in de zaal terwijl ze naar de frans gedubde film zitten te kijken die naar het aantal krassen te zien al een paar keer onder de tram heeft gelegen. De film is nog maar bedaan of de volgende begint al. Een bollywoodpolitiefilm.
Iedereen blijft blijkbaar zitten, maar wij hebben er genoeg van. We wilden nog wachten tot ze begonnen met zingen maar zolang hielden we het niet vol.
De film is gedaan, maar het is nog te vroeg om iets te eten. We gaan dan maar wat gaan windowshoppen en een aparitiefje drinken in het mottig hotel waar we eerder zijn geweest.
Als de avond begint te vallen besluiten we voor de laatste keer naar nr 15 te gaan. De helft blijkt er niet te zijn en de sfeer zit niet goed door het slechte weer. We hadden ons de laatste maaltijd iets anders voorgesteld, maar enfin....
We nemen het zekere voor het onzekere en lopen te voet naar het station.
Op het perron ontmoeten we 2 italiaanse meiden. Ze waren allebei ziek op oudjaar dus beslissen we om onze fles champagne de delen met de italianen.
Het slapen lukt beter als de heenrit. De champagne en het feit dat bijna 2 nachten niet hadden geslapen heeft hier waarschijnlijk veel mee te maken.

Dag 12

We hebben geen last van een kater, maar kunnen toch nog wat slaap gebruiken. We ontmoeten Tim & Kevin voor het ontbijt en bekijken wat we die dag willen doen. De aussis hebben een huurauto en willen uit de stad weg. We beslissen op zoek te gaan naar ongerepte stranden ten zuiden van Essaouira.
Na een half uurtje rijden weten we niet meer waar we zijn. De helft van die dorpen blijkt niet op de kaart te staan. We slaan dan maar ergens in op goed geluk. Ons geluk lijkt vlug te keren al de weg plots stopt en een zandweg wordt. We rijden nu door de middle of nowhere tot er plots een zoutmijn opdoemt. Zoutmijn betekend water wat betekend dat er ergens wel zee moet te vinden zijn. Na een halfuur rijden op slechte wegen stopt de weg gewoon in het niets. We laten de auto achter en gaan op zoek naar zee. We zitten echt in the middle of nowhere en de zee lijkt nog ver weg. Het landschap is geweldig. Overal staan argaanbomen en zien we schapen in de bomen klauteren om de vruchten op te eten.
The middle of nowhere is niet waar we voor kwamen dus banen we ons een weg terug naar de grote straat om vervolgens de volgende afrit te nemen.
Nu hebben we meer geluk. Er is zee. We zijn op cape Tafalny. Een godvergeten gat waar nog een paar vissers wonen. De rest van de huizen zijn achtergelaten en staan te verkrotten. Er is een klein cafeetje waar je bijna niets kan drinken of eten. We stellen ons tevreden met een koffie zinder melk en een omelet met brood. We rekenen af en trekken naar het strand. Het strand is volledig verlaten, maar onvoorstelbaar mooi. we stappen ongeveer 2 uur naar de volgende baai. Eens we daar zijn is het dringend tijd om terug te keren. Het weer slaat om en we zien gure onweerswolken over de zee landinwaarts trekken. De auto halen we niet in droge toestand en met kletsnatte kleren rijden we weer naar Essaouira. Daar is de regen verdwenen en wordt het tijd voor souveniershopping. Als een bende gekken gaan we winkel in en uit en proberen overal deals te maken, wat ons overigens aardig lukt. Na een paar uur hebben we alles. Van shoppen krijg je honger en dorst. We eten een berg eten voor amper 3€ en gaan daarna weer naar de Franse tent voor een wijntje. Lang blijven we niet hangen. We zijn allen moe, en morgen nemen Tim & kevin ons mee naar Marrakesh..... om 6:00.....

Dag 11

Vroeg uit de veren. We willen hier zo snel mogelijk weg. 3 verschillende mensen hebben ons nu al 3 verschillende vertrekuren van de bus gegeven. We nemen het zekere voor het onzekere en nemen een taxi die toevallig komt aangereden. Eens aan de bushalte komt een man ons vertellen dat het zeker nog 2h30 duurt eer de eerste bus komt. We kunnen ondertussen wel een koffietje drinken. Aan de bushalte is een klein triest cafeetje. We zetten ons buiten in de zon met onze koffie terwijl we constant aangestaard worden door jongeren die in het caféétje thee drinken.
Plots stopt een grand taxi aan de halte die ons wil meennemen naar Marrakesh voor om en bij de 2€ meer dan een busticket. We zitten nu voor 2 uur in een Mercedes met z'n 7 en 700000 km op de teller.
In Marrakesh hebben we direct een aansluiting op een volgende taxi die ons wil meenemen naar Essaouira. We zijn nu maar met 4, wat de rit een beetje duurder maakt. Deze taxi heeft meer dan 800000 km op de teller staan.
De rit van Marrakesh naar Essaouira duurt iets meer dan 2 uur. Ondertussen stopt onze chauffeur wel om zijn boodschappen te doen maar kom, we rijden comfortabel en zijn er 2 keer zo snel als gepland.
In Essaouira vinden we direct een Riad. We zitten op het dak van één van de hoogste gebouwen in de binnenstad. Onze kamer heeft iets weg van een strandhut, maar het zicht is adembenemend. We hebben zicht op de Atlantische oceaan en de volledige stad. Het ruisen van de zee en het gekwek van de meeuwen maken het plaatje compleet.
De stad zelf blijkt een heel gezellig kuststadje te zijn, die een ongelofelijke rust uitstraalt. Langs de kust wordt verse vis verkocht rechtstreeks van de visserssloepjes, we bezoeken de enige werkplaats te wereld waar nog houten boten worden gemaakt. Ondertussen laat een meeuw iets vallen op mijn gezicht en Jan zijn trui.... zalig! 's Avond hebben we zin om eens goed te eten en we kiezen een restaurantje uit waar we voor een appel en een ei een volledig menu met verse vis kunnen bestellen. Naast ons komen 2 Australiërs zitten die geen moot Frans spreken. We helpen hen om te bestellen en prompt worden we wijn aangeboden door hen. Tim & Kevin blijken 2 australische vrienden die een tocht maken door Europa en dan maar beslist hebben even de oversteek naar Afrika te wagen.
Na het eten gaan we samen wijn drinken in één of andere franse tent waar we ons eens goed laten gaan. Goed aangeschoten verlaten Jan en ik de tent om naar onze Riad terug te keren. Ik open de kamer en al onze spullen zijn weg. Die blijken zich gelukkig in een andere kamer te bevinden. Blijkbaar regent onze strandhut in en de mensen van de Riad waren zo vriendelijk om onze spullen te verhuizen. Nu hebben we een volledig verdiepje, met eigen douche en wc.... voor hetzelfde geld! Zalig!

Dag 10

Vandaag een beetje te laat opgestaan dan goed voor ons is. We moeten vandaag immers de bus halen naar Ouzoud. Ouzoud ligt 170 km van Marrakesh en er zijn daar blijkbaar hele mooie watervallen.
Op het busstation blijkt dat we de eerste 2 uur geen bus hebben, dus hebben we volop de tijd om uitgebreid te gaan ontbijten en sloten mierzoete koffie te drinken. De bussen zijn oude tourbussen uit europa die hier de verbinding verzorgen tussen de grote steden. Alles blijkt goed te werken. Er zijn een 18 tal buslijnen die meerdere bussen per dag inleggen. Westerlingen kunnen wel hun eigen bagage niet aan boord leggen. Dat moet iemand voor je doen die je dan natuurlijk om een paar Dirham vraagt. De bus is comfortabel en de Arabische muziek brengt ons in de juiste sfeer. We zijn klaar voor een busrit van 3h30. De bus stopt nu en dan eens voor een paar minuten. Genoeg tijd even naar het toilet te rennen of een notenbar te kopen van verkopers die dan op de bus hun zoetigheid aan de man brengen. Er was één ietwat langere stop in een godvergeten gat. Het was een klein dorpje zonder verharde wegen waar de mensen echt niets hadden. We voelden er ons niet op ons gemak en waren maar al te blij toen de bus weer vertrok.
De bus zelf reed niet tot in Ouzoud zelf. De bus stopt op een kruispunt en daar moet je dan een taxi nemen. De taxi rijd ons als een gek naar de plek waar we moeten zijn. Bij aankomst wordt de taxi bestormd door mensen die ons een hotel willen aanbieden of onze gids zijn. We nemen het aangeboden hotel... het enige ook eigenlijk voor 8€ voor een kamer. Het hotel is oud, vies en verlaten. Als we weer buiten het hotel komen staat en jongen ons op te wachten die ons de watervallen wil laten zien. We hebben geen zin in een gids en proberen hem af te wimpelen. De jongen wil niet afgeven en uiteindelijk na een half uur zagen nemen we hem mee op sleeptouw voor 4€. De jongen (Midi) blijft maar doorbomen over "etre tranquile" en "snaps". Hij lijkt iemand die een alcohol of drugverslaving heeft en dringend een shot kan gebruiken. De watervallen zelf zijn adembenemend mooi. Een klein plekje paradijs. Paradijs trekt blijkbaar ook Hippies aan, en die zijn hier blijkbaar goed aanwezig. Overal zien we wild campings langs de kant en vlaggen in jamaicaanse kleuren. Freaky...
Na de trip vragen we of we daar iets kunnen eten. Een half uurtje later wordt een heerlijke tagine gebracht met muntthee en cola. Nadat ons eten op is komt de man vragen of we iets willen ruilen voor de tagine. Geld wil hij er niet voor, enkel kleren of schoenen. Na lang onderhandelen geven we hem een broek en 2 heuptasjes. Voor die zaken krijgen we er ook nog eens ontbijt bij. De triestesse van de plek wordt erger naarmate het kouder wordt en er nergens in het dorp verwarming blijkt te zijn, ook niet in onze kamer. De nacht is vreselijk kou, ook voor de bewoners van Ouzoud.

Dag 9

Uitslapen, ontbijt op het dak, en klaar om een dag geen knoop uit te richten. Het enige wat we van plan zijn is om een tuin te gaan bezoeken. De tuinen van Majorelle.
Onderweg passeren we een geweldige authentieke groentenmarkt. Ezelskarren rijden op en aan met verse groeten en fruit. De verse munt ligt met stapels op de grond. We kopen een tros bananen voor 30 cent en zijn weer weg.
De tuin blijkt niet zo groot waar wal een oase van rust te zijn midden een hectische stad.
Na deze tuin gaan we op zoek naar een plek die "de palmtuinen" heet. De plek blijkt een enorm groot stoffig stort te zijn waar hier en daar een trieste palmboom staat. Dan maar weer naar de medina en gezellig wat rondkuieren. Een beignes gekocht, en wat thee gedronken en we zijn klaar om onze vrienden op het plein op te zoeken. Vandaag doen we nr 65 een plezeir. Het ligt recht over 15 en we hadden het aan Ahmed beloofd om langs te gaan. Ahmed is een bokser die carriere wil maken in de boxe français. Daarna thee drinken bij nr 15 en dan een paar pinten bij de Thai. 's avonds laat nog een theetje op het dak van ons hotel en we zijn klaar om ons hok... sorry kamer op te zoeken.

Dag 8

Terug veel te vroeg moeten opstaan. We mogen immers de zonsopgang niet missen. Vlug terug op ons beest, duin op en de mooiste zonsopgang ooit gezien! De rest van de dag blijven we eigenlijk in de bus. Wel een betere bus. We zijn er in geslaagd een plaatsje in het ander busje te bemachtigen en zitten nu vooraan naast de chauffeur. Eindelijk hebben we een fantastisch uitzicht op de volledige Atlas. De andere chauffeur is een beetje geplaagd met onze verhuis van bus, en denkt dat het zijn schuld is dat we verhuizen van bus. Hij probeert dat dan ook duidelijk te maken met om de 5 minuten "no pas no blame" tegen ons te zeggen. Eens aangekomen in Marrakesh blijkt niet al onze bagage verhuist te zijn van busje. We moeten dus nog 45 min wachten eer die slechte jeep er aan komt met onze spullen.
Vlug nog iets gaan eten bij nr 15, daarna pintje in één of ander mottig hotel en daarna vlug gaan slapen. We zijn echt doodop!

Dag 7

1 januari! Een nieuw jaar! Vroeg uit de veren. We gaan vandaag verder naar de woestijn. Tingrir gaan we overslaan, om zo meer tijd te kunnen spenderen in de bergen. De Japanners blijven slapen. We stoppen in de Todra in de bergen voor lunch. Prachtige plek, lekkere lunch.
De tocht gaat verder, de japanners slapen weer verder. De volgende stop is Merzouga, de laatste stad voor de woestijn. Lang stoppen we hier niet, want iedereen wil zo snel mogelijk de woestijn in. Langzaam maar zeker komt de woestijn naderbij. Langzaam zeg ik er wel bij, want zelfs in de steenwoestijn waar we over aan het rijden waren gaat de defender aan geen kanten vooruit.
De slechte jeep geruild voor een drommedaris en daarna in karavaan de woestijn in. Een klein uur later komen we aan bij een grote berbertent. Vlug een slaapplaatsje gezocht in de tent en daarna vlug zo'n duin op. Dit lijkt makkerlijker gezegd dan gedaan, onze rokerslongen protesteren heftig. Uiteindelijk duurt onze klim een half uur. Maar dit leed smelt eens je op zo'n duin de zon ziet ondergaan. De duin afdalen duurt exact 1 min.... Daarna wordt het eten opgediend en wordt er muziek gespeeld. De sterrenhemel boven ons hoofd is adembenemend mooi.
Na de muzeik gaan we in het holst van de nacht nog een andere duin op om op onze rug liggend van de sterrenhemel te genieten.
Na de sterren volgt de tent. Ik slaap vreselijk. Ik sterf haast van de kou, en wordt op een gegeven moment zelfs wakker naast mijn slaapzak. Jan lijkt hiervan geen last te hebben en slaapt gewoon verder.....

Dag 6

Voor dag en dauw nemen we afscheid van Ellen en vertrekken naar onze vertrekplaats. We worden in een Defender gestoken vol slapende Japanners. We rijden... of proberen dat toch, want de defender geraakt geen berg op, over de Atlas richting Ait Benhadou. De trip neemt uren in beslag en bij elke helling lijkt het alsof onze jeep de geest gaat geven. Uiteindelijk komen we aan op de plek, maar weinig tijd hebben we niet om het helemaal te bezoeken. We hebben immers te veel tijd verloren om de berg op te raken. We nemen toch de tijd om de site te bekijken. Hier hebben ze ooit Laurence of Arabia opgenomen, en meer recentelijk nog Gladiator en Kingdom of heaven. Een man laat ons een put zien waar ze volgens hem Gladiator hebben opgenomen. De put lijkt nergens op een scene uit de film. Op een foto blijk al gauw dat ze rond die put gewoon een enorm decor hebben opgebouwd. Het decor is weg, maar de put dus niet.
Volgende stop wordt de filmstudio van Ourzazade. Tijd hebben we niet om de studio te bezoeken. We moeten immers nog ver rijden en er komen nog veel bergen aan... vandaar. Vlugge lunch in Ourzazade en terug de jeep in. Van de Dadelvallei krijgen we niet veel te zien. We rijden er gewoon door. Het lijkt allemaal mooi, al waren we er graag toch even gestopt. De Japanners hebben ondertussen nog hun ogen niet opengedaan. Zelf toen we de ipod uithalen en de meest foute nummers beginnen te playbacken geven ze geen kik. Zelf toen we er de harde middelen tegenaan gooiden en "last christmas i gave you my heart" luidkeels begonnen mee te zingen gaven ze geen kik. Japanners zijn een ras van harde slapers zo blijkt.
Uiteindelijk komen we aan in ons hotel. Het is een kloon van een foute zwitsers berghut met rare berberinslag. In kilometers in de omtrek blijkt geen kat te wonen. Het is oudjaar en de berbers van de auberge hebben een geweldig lekker menu voor ons klaar. Harrira, couscous met kip en een sinaasappel!
We hebben wel zin in een feestje en de berbers zijn bereid ons daar een handje bij te helpen. Ze kunnen aan bier raken voor ons. Waar dat vandaan kwam is ons een raadsel, maar feit is dat ze op een half uur tijd 40 blikjes bier en 2 flessen wijn konden vinden voor ons.
De avond loopt lekker los. De berbers halen hun drums boven en Jan gaat gewoon met ze meespelen. Daarna worden we op goocheltruks getrakteerd en iemand blijkt nog champagne mee te hebben ook! De avond sluiten we af op het dak waar we getrakteerd worden op de mooiste sterrenhemel ooit. Dit is en geweldig oudjaar en het beloofd een fantastisch nieuwjaar te worden!

Dag 5

Wakker worden en ontbijt op het dak nemen, terwijl de themperatuur opklimt tot 25¡ en dat in december. Je kan je ochtenden slechter treffen. We bekijken de mogelijkheid om naar de watervallen van Ouzoud te gaan. Die blijken een goeie 170 km van de stad verwijderd, en dus proberen we een auto vast te krijgen. Dat blijkt gemakkelijker gezegd dan gedaan. Na enkele uren hebben we nog steeds geen wagen. Het immers hoogseizoen in Marrakesh en daarom zijn er ofwel geen auto's of auto's tegen prijzen waar je stijl van achterover valt. We gaan dan maar te voet naar de Menarra. Dat zijn de tuinen van de sultan waar hij zijn veroveringen naar toe naam om ze daarna eens goed te gaan verdrinken. Gezellig! De tuin blijkt allesbehalve gezellig en een enorme saaie bedoening. Als je een vierkante vijver met een olijfboomgaard naast leuk vind is dit je stek, anders moet je hier zo snel mogelijk weg. We doorkruisen dan maar de olijfplantage om een beetje verder wat in de fontijnen te gaan spelen.
's Avond gaan Jan en ik een tripje boeken bij Sahara expeditions. Voor 95Û nemen ze ons 3v dagen op sleeptouw door de bergen en de sahara. De prijs leek ons toen erg duur, maar we besluiten er voor te gaan. Om 7:00 de volgende dag vertrekt onze bus.
Daarna ons ouwe getrouwe plein, al is het kraampje waar we nu aan eten veel te duur en smaakt het eten ons van geen kanten. Dan maar een pintje drinken om de boel door te spoelen en gaan slapen.

Dag 4

Een Riad naast een minaret heeft nare consequenties.... we worden rond 5:30 getrakteerd op het ochtendgebed. De speakers staan recht op de riad gericht waardoor het lijkt dat er iemand naast je staat die in je oor aan het brullen is.
We moeten vandaag de Riad verlaten omdat die voor vandaag is volgeboekt. We nemen wel nog eerst een ontbijt op het dak en ontmoeten we Ellen, een vrolijke Nederlandse vrouw uit Den Haag. Zij moet ook uit de Riad, dus besluiten we om samen een nieuw hotel te zoeken. We nemen onze intrek in hotel Medina. Een leuk klein hotelletje met de sfeer van een riad. We besluiten er samen op uit te trekken en gaan naar het paleis van El Badi.
's middags wordt het echter een probleem om iets te eten te vinden, en mpeten we uit pure ellende naar een vies klein kšftetentje in de buurt gaan. Het eten is verrassend lekker al vind ik de smaak van vlees niets om over naar huis te schrijven.
In de namiddag besluiten we naar de tombes te kijken van de saadische prinsen. Het is ons erg onduidelijk wie die prinsen nu juist waren, maar hun graven zijn in elk geval prachtig.
's Avonds kiezen we weer voor het plein. We gaan een ander kraampje opzoeken, waar het eten best lekker is, al kan de Harrira een stuk beter. Na het eten nog een slaapmutsje in de Thai en dan slapen. Ellen neemt het kleine bed. Jan en ik delen het 2persoonsbed.

Dag 3

We komen aan in Marrakesh. Het regent hier nog meer dan in Tanger... We laten onze dag niet verpesten en gaan lekker ontbijten met marokaanse pannenkoeken. Daarna volgt een helse tocht naar Jemaa el fna. We raken snel de weeg kwijt en iedereen die we aanspreken om de weg te vragen stuurt ons blijkbaar een andere richting uit. Uiteindelijk vinden we het plein en we zijn er direct weg van. We vinden snel een leuk hotelletje. We verblijven in een Riad Maria. het is niet meteen goedkoop maar adembenemend mooi. Op het dak van de Riad ontmoeten we Zaharia Aonami. Een reisgids die ons goeden tips meegeeft voor de komende dagen.
Daarna trekken we de medina in. Weer worden we aangeklampt door foute gidsen die ons tegen betaling de leerlooierijen laten zien. De leerlooierij op zich is prachtig en erg authentiek. Daarna worden we meegesleurd naar een winkeltje, waar we amper buiten raken en moeten we onze gidsen nog wat geld geven. Ze vragen 2OOdhr, maar moeten zich tevreden stellen met 50dhr. Via de souks verder gegaan terug naar het plein. Theetje gedronken en Sheila en Kelly terug tegen het lijf gelopen. Na enkele theetjes blijkt het plein tot leven gekomen te zijn. het plein staat vol eettentjesn slangenbezweeerders, verhalenvertellers, acrobaten en mensen die valse tanden verkopen. We gaan op zoek naar kraampje 15. Daar eten we een heerlijke couscous en ontmoeten we Alma & Erik. Een koppel amerikanen. Zij leren ons een chique Thaise tent kennen waar we ons laten gaan aan een paar stevige lokale biertjes. Daarna langzaam naar de Riad afgezakt.

Dag 2

Opstaan en terug een dagje Tanger. We ontmoeten Said een man die als chef in een groot hotel werkt. Hij laat ons een echte kruidenier zien waar we ons laten verleiden tot het kopen van allerlei kruiden en een vreemd soort geneeskrachtig kruid dat de neus moet openen. Het is zwart zaad en als je er aan ruikt barst je neus zowat open en krijg je tranen in de ogen.... vreemd, maar legaal zo blijkt. We worden verder meegesleurd naar "the berberhouse", een grote winkel waar ze ons een jelaba proberen aan te smeren. Het uitzicht op het dak is adembenemend. We hebben zicht op de volledige stad en kunnen Spanje zien liggen! We nemen afscheid van Said en gaan eten. Aan de haven eten we onze eerste tagin. Heerlijk!
Daarna gaan we richting station. We kopen een ticket voor de nachttrein naar Marrakesch. Het station blijkt een poepshiek nieuw gebouw. De treindienst blijkt enorm goed te werken en alles gaat er heel modern aan toe. We vertrekken weer richting medina en worden aangeklampt door Mohammed. Mohammed is ongeveer 80 en heeft nog 2 tanden in zijn mond. Hij laat ons nieuwe zaken zien zoals de oude weverijen en een strand waar je Spanje kan zien liggen. We gaan weer muntthee met de man drinken en de man blijkt nog eens een dealer te zijn ook! Weer moeten we geld geven aan onze "vriendelijke gids". Het wordt stilaan avond. we gaan een sandwich eten in een klein tentje. Het is verrassend lekker, al hebben we geen flauw benul van wat we juist aan het eten zijn. Daarna ons eerste pintje en dan naar het station. In de trein ontmoeten we Sheila en Kelly. Een Canadeese en een Ierse mevrouw. Van slapen komt er op de trein weinig in huis. We hebben immers zitplaatsen en die zijn allesbehalve comfortabel op op in slaap te vallen.

Dag 1

Maandag 26 december. Aankomst in Tanger. Het warme Marokko blijkt druilerig Deurle te zijn. Het is wel 15¡ wat het lijden alvast wat verzacht. Eens door de douane worden we voor het eerst afgezet. Een taxi naar de binnenstad blijkt een vast prijs van 100Dhr te zijn. Behalve als je net wat buiten het centrum wil, zoals bij ons het geval was. Dan wordt het plots 150 Dhr. De grap van dit alles blijkt dat ons hotel nog voor het centrum ligt en de taxi eigenlijk minder ver heeft moeten rijden.
Het hotel is OK. Het licht werkt wel niet, maar dat wordt snel even opgelost door een afrikaanse bureaulamp in onze kamer te zetten.
Daarna gaan we voor het eerste de stad in.
Buiten de medina lijkt Tanger op een zuid-spaanse stad. De grote hotels en bars worden in ijltempo opgetrokken. Eens binnenin de medina wordt tanger plots heel erg afrika.
Al vlug blijkt dat iedereen ons lastig valt om drugs te kopen en valse gids te spelen. gelukkig worden we "gered" door MOA. Moa is een tunesische Indier die nu in tanger woont en wacht op zijn visum naar Zwitserland. Zijn job bestaat er in om mensen af te rippen. Hij is in elk geval eerlijk. Hij toont ons de volledige medina. Overal worden oude spullen aan de man gebracht. We vinden zelfs een boekenwinkel in open lucht. De man verkocht tijdschriften uit de jaren 80, Noorse en Duitse boeken die daar duidelijk al enkele jaren in de regen liggen te wachten op een potentiele koper. De dag gaat gezapig verder. We dronken onze eerste munthee en gaan pizza eten die verrassend ethnisch smaakt.
Rond 18:00 zijn we doodop en gaan we slapen. Probleem met vroeg slapen is dat je natuurlijk vroeg wakker wordt. We worden wakker rond 04:30. Dan maar terug omgedraaid en verder geslapen tot 09:00.