Dag 11

Vroeg uit de veren. We willen hier zo snel mogelijk weg. 3 verschillende mensen hebben ons nu al 3 verschillende vertrekuren van de bus gegeven. We nemen het zekere voor het onzekere en nemen een taxi die toevallig komt aangereden. Eens aan de bushalte komt een man ons vertellen dat het zeker nog 2h30 duurt eer de eerste bus komt. We kunnen ondertussen wel een koffietje drinken. Aan de bushalte is een klein triest cafeetje. We zetten ons buiten in de zon met onze koffie terwijl we constant aangestaard worden door jongeren die in het caféétje thee drinken.
Plots stopt een grand taxi aan de halte die ons wil meennemen naar Marrakesh voor om en bij de 2€ meer dan een busticket. We zitten nu voor 2 uur in een Mercedes met z'n 7 en 700000 km op de teller.
In Marrakesh hebben we direct een aansluiting op een volgende taxi die ons wil meenemen naar Essaouira. We zijn nu maar met 4, wat de rit een beetje duurder maakt. Deze taxi heeft meer dan 800000 km op de teller staan.
De rit van Marrakesh naar Essaouira duurt iets meer dan 2 uur. Ondertussen stopt onze chauffeur wel om zijn boodschappen te doen maar kom, we rijden comfortabel en zijn er 2 keer zo snel als gepland.
In Essaouira vinden we direct een Riad. We zitten op het dak van één van de hoogste gebouwen in de binnenstad. Onze kamer heeft iets weg van een strandhut, maar het zicht is adembenemend. We hebben zicht op de Atlantische oceaan en de volledige stad. Het ruisen van de zee en het gekwek van de meeuwen maken het plaatje compleet.
De stad zelf blijkt een heel gezellig kuststadje te zijn, die een ongelofelijke rust uitstraalt. Langs de kust wordt verse vis verkocht rechtstreeks van de visserssloepjes, we bezoeken de enige werkplaats te wereld waar nog houten boten worden gemaakt. Ondertussen laat een meeuw iets vallen op mijn gezicht en Jan zijn trui.... zalig! 's Avond hebben we zin om eens goed te eten en we kiezen een restaurantje uit waar we voor een appel en een ei een volledig menu met verse vis kunnen bestellen. Naast ons komen 2 Australiërs zitten die geen moot Frans spreken. We helpen hen om te bestellen en prompt worden we wijn aangeboden door hen. Tim & Kevin blijken 2 australische vrienden die een tocht maken door Europa en dan maar beslist hebben even de oversteek naar Afrika te wagen.
Na het eten gaan we samen wijn drinken in één of andere franse tent waar we ons eens goed laten gaan. Goed aangeschoten verlaten Jan en ik de tent om naar onze Riad terug te keren. Ik open de kamer en al onze spullen zijn weg. Die blijken zich gelukkig in een andere kamer te bevinden. Blijkbaar regent onze strandhut in en de mensen van de Riad waren zo vriendelijk om onze spullen te verhuizen. Nu hebben we een volledig verdiepje, met eigen douche en wc.... voor hetzelfde geld! Zalig!