Aankomst in Tanger! We nemen een taxi naar de haven. De taxi blijkt ongeveer 15 keer zo duur geworden te zijn op 2 weken tijd. Een ritje dat normaal 1€ kost, kost er nu 15€. We worden nog steeds afgezet na 2 weken... we leren niet snel bij. Ik moet terugdenken aan de woorden van Tim "allie baba and the 40 thiefs, thats they are..." Ik verzet de gedachte vlug en we gaan gewoon ontbijten. Na het ontbijt nemen we afscheid van de italiaanse meiden. We gaan op zoek naar wat we nog kunnen doen in Tanger. Ons oog valt op de Hercules Cave. We ontmoeten een vriendelijke taxichauffeur die er ons wil heenbrengen en wat uitleg verschaft. De grot op zich stelt weinig voor. De streek daar rond is mooier. De regio waar de grotten liggen is een plek waar marrokanen, buitenlanders met geld en staatshoofden hun huisje hebben neergepoot. Het contrast met de binnenstad van Tanger is ontzettend groot. We wandelen te voet terug van de grotten naar de stad. Een tocht van een dik uur. In de binnenstad worden we weer aangeklampt door een foute gids. Tanger lijkt er vol mee te lopen. Deze is van het drugdealer soort lijkt ons. Overal toont hij ons de plekken die we al 3 keer hebben gezien, legt ons kruiden uit waar we al 5 keer de uitleg hebben van gekregen. Teneinde raad neemt hij ons mee op de koffie. Koffie is niets zonder cake verteld hij ons. Hij neemt Jan mee om cake te kopen, komt terug haalt zijn gebid uit en eet onze cake in een paar happen helemaal op. Daarna gaat hij wat Hasjpijp rook en verteld dan terloops even dat hij op weg was om babymelk te kopen voor zijn tweeling. De melk kost 82,30 Dirham. Het feit dat er enkel munten bestaan van 0,50 Dirham lijkt de man over het hoofd te hebben gezien. Uiteindelijk raken we na veel gezaag van die vent af. Tanger blijft na 2 weken Marokko de minst aangename stad van het land te zijn.
Als het avond wordt gaan we eten in een touristentent waar we de eerste dag eens zijn binnengegaan met zo'n gids. Het feit dat we daar aankwamen zonder gids was een beetje verwarrend voor die mannen. Het eten was wel ok. We hadden gewoon geen zin om veel te gaan zoeken.
De avond valt en we gaan nog een biertje drinken. Nog een laatste spel kolonisten om te kijken wie de alltime winner wordt. Jan gaat met de eer lopen en bij deze nemen we afscheid van het land. Slapen doen we in het hotelletje waar we de eerste nacht sliepen. Ondertussen werkt het licht weer. Morgen nemen we het vliegtuig in Tanger, en vliegen we terug naar België. Het was één van de leukste reizen uit mijn leven en ik ga de Marokkanen erg missen.
No comments:
Post a Comment